Put-call-pariteit uitgelegd
Put-call-pariteit is de fundamentele relatie die de prijzen van een call, een put, de onderliggende aandelen en de strike aan elkaar bindt. Het klinkt academisch, maar het ligt ten grondslag aan hoe opties worden geprijsd en verklaart waarom een call en een put op dezelfde strike diep verbonden zijn.
Open de calculator →⧉ Sluit deze gratis calculator in op je site →
De relatie
Voor Europese opties op een aandeel zonder dividend zegt put-call-pariteit: callprijs + contante waarde van de strike = putprijs + aandelenprijs. Kortom, een call plus contanten bezitten staat gelijk aan een put plus de aandelen bezitten — de twee combinaties hebben dezelfde uitbetaling op de vervaldag.
Omdat de uitbetalingen identiek zijn, moeten de prijzen op één lijn komen. Was dat niet zo, dan kon een handelaar de goedkopere kant kopen en de duurdere verkopen voor een risicovrije winst, en die arbitragedruk dwingt de relatie op te gaan in liquide markten.
Waarom ze opgaat
Stel je twee portefeuilles voor. De ene houdt een call en genoeg contanten om de aandelen tegen de strike te kopen; de andere houdt een put en één aandeel. Wat het aandeel ook doet, beide portefeuilles zijn op de vervaldag evenveel waard — dus ze moeten vandaag evenveel kosten.
Dividenden en rentevoeten passen de formule lichtjes aan, omdat het aanhouden van de aandelen dividenden oplevert en het aanhouden van contanten rente. Maar het kernidee — dat calls, puts, aandelen en strike aan elkaar vastzitten — verandert niet.
Wat ze je vertelt
Pariteit verklaart synthetische posities: een call kan worden nagebootst uit een put plus aandelen, en omgekeerd. Handelaren gebruiken dit om te hedgen, om de ene blootstelling in een andere om te zetten, of om op te merken wanneer een optie verkeerd geprijsd lijkt ten opzichte van haar tegenhanger.
Je hoeft pariteit niet op elke trade te berekenen, maar ze begrijpen ontmystificeert optieprijzen. Het is waarom implied volatility consistent is tussen een call en een put op dezelfde strike, en waarom de twee nooit lang uit elkaar drijven.
- Put-call-pariteit: call + contante waarde van strike = put + aandeel (Europees, geen dividenden).
- Ze gaat op omdat een call-plus-contanten en een put-plus-aandeel identieke uitbetalingen hebben.
- Arbitrage dwingt de relatie en houdt calls en puts op een strike op één lijn.
- Ze verklaart synthetische posities en consistente implied volatility over een strike.
Veelgestelde vragen
Wat is put-call-pariteit in eenvoudige termen?
Het is de regel dat een call plus contanten gelijk aan de strike dezelfde waarde heeft als een put plus de aandelen, voor Europese opties op een aandeel zonder dividend. Omdat hun uitbetalingen overeenkomen, moeten hun prijzen op één lijn komen, wat calls en puts op dezelfde strike verbindt.
Waarom gaat put-call-pariteit op?
Als de twee equivalente combinaties verschillende prijzen hadden, kon een handelaar de goedkopere kopen en de duurdere verkopen voor een risicovrije winst. Die arbitragedruk houdt de relatie intact in liquide markten.
Werkt ze met dividenden?
De basisformule veronderstelt geen dividenden en geldt voor Europese opties. Dividenden en rentevoeten verschuiven ze lichtjes, omdat het aanhouden van de aandelen dividenden oplevert en het aanhouden van contanten rente, maar de onderliggende band tussen calls, puts, aandelen en strike gaat nog steeds op.
Intrinsieke vs extrinsieke waardeDe Option Greeks begrijpenCall- vs put-opties
Alleen voor educatief gebruik. Koersen zijn ~15 minuten vertraagd en niets hier is financieel advies. Optiehandel brengt een aanzienlijk risico op verlies met zich mee. Privacybeleid · Algemene voorwaarden.